ພຣະໄພສັດຊະຄຸຣຸ: ປະຫວັດ ແລະ ລັກສະນະພຣະພຸດທະຮູບ

ພຣະໄພສັດຊະຄຸຣຸ ຫຼື ພຣະພຸດທະເຈົ້າແຫ່ງການແພດ, ພາສາສັນສະກິດວ່າ Bhaiṣajyaguru, ເປັນພຣະພຸດທະເຈົ້າໃນພຸດທະສາສະໜາມະຫາຍານ. ຄຳພີຫຼັກຂອງພຣະອົງ ຄື ໄພສັດຊະຄຸຣຸສູດ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກແລ້ວໃນອິນເດຍ: ມີການພົບຊິ້ນສ່ວນໃບລານພາສາສັນສະກິດທີ່ເມືອງກິລກິດ ເຊິ່ງປະຈຸບັນຢູ່ໃນປາກິດສະຖານ. ພຣະສູດນີ້ຖືກແປເປັນພາສາຈີນຫຼາຍເທື່ອ, ທີ່ມີຊື່ສຽງທີ່ສຸດແມ່ນສະບັບຂອງພຣະເຫຼັ້ນຈ໋າງໃນປີ ຄ.ສ. 650 ແລະ ສະບັບຂອງພຣະອີ້ຈິງໃນຕົ້ນສະຕະວັດທີ 8.

ວິທີຈື່ຈຳພຣະອົງ

• ພຣະວໍລະກາຍສີຟ້າເຂັ້ມ ທີ່ຄຳພີປຽບທຽບກັບແກ້ວໄພທູນ (ໄວທູລະຍະ).
• ປະທັບນັ່ງຂັດສະມາທິໃນທ່າສະມາທິ.
• ພຣະຫັດຊ້າຍວາງເທິງຕັກ ຖືບາດຢາ ຫຼື ໝໍ້ຢາ.
• ພຣະຫັດຂວາຫງາຍລົງໃນທ່າປະທານພອນ, ມັກຖືກິ່ງໝາກສົມອ (ອາຣຸຣະ), ເປັນໝາກໄມ້ທີ່ປາກົດໃນຕຳລາຢາພື້ນເມືອງຂອງອາຊີເກືອບທຸກຕຳລາ.

ຕ່າງປະເພນີ ຕ່າງຮູບແບບ

ໃນທິເບດ, ພຣະສັງເກເມນລາ ມັກຖືກແຕ້ມຮ່ວມກັບພຣະໄພສັດຊະຄຸຣຸອີກເຈັດອົງ ລວມເປັນແປດອົງ. ໃນຈີນ, ພຣະອົງມັກປະດິດສະຖານໃນວິຫານຫຼັກຄຽງຂ້າງພຣະສາກະຍະມຸນີ ແລະ ພຣະອະມິຕາພະ. ໃນຍີ່ປຸ່ນ, ຢາກຸຊິ ນຽວໄຣ ມັກຖືໝໍ້ຢາໜ່ວຍນ້ອຍໃນພຣະຫັດຊ້າຍ, ຍົກພຣະຫັດຂວາຂຶ້ນ, ມີພຣະໂພທິສັດນິກໂກະ ແລະ ກັກໂກະຢູ່ສອງຂ້າງ, ແລະ ມີຂຸນພົນເທວະດາສິບສອງອົງປົກປັກຮັກສາ.

ອ່ານເພີ່ມເຕີມ

ຄວາມແຕກຕ່າງເຫຼົ່ານີ້ເຫັນໄດ້ຊັດໃນພຣະພຸດທະຮູບ ແລະ ທັງກາ ຂອງລາຍການສິນຄ້າ. ພຣະສູດ ແລະ ປຶ້ມອະທິບາຍຢູ່ໃນໝວດປຶ້ມ.

ອ່ານບົດຄວາມໄພສັດຊະຄຸຣຸ, ເມນລາ, ເຢົ່າຊື, ຢາກຸຊິ: ພຣະນາມໃນແຕ່ລະປະເທດ

ເບິ່ງລາຍການທັງໝົດ