
Kleuren, materialen en stijlen van beelden van de Medicijnboeddha
Pigmenten, metalen, hout, stof en steen: waarvan beelden van de Medicijnboeddha gemaakt zijn en hoe de stijlen verschillen van Tibet tot Japan en van Java tot Vietnam, tot de populaire versies van nu.
Materialen
Lapis lazuli en ultramarijn
Een blauwe steen die al duizenden jaren in Badakhshan (Afghanistan) wordt gewonnen. Gemalen en gezuiverd levert hij ultramarijn op, een duur blauw dat in de mooiste schilderingen wordt gebruikt voor het lichaam van de Medicijnboeddha.
Azuriet
Een kopermineraal, goedkoper dan lapis, dat een diep blauw geeft. Het is het meest gebruikte blauw in thangka’s en in de schilderingen van Dunhuang; het kan in de loop van eeuwen donkerder worden.
Malachiet
Een groen kopermineraal, vaak samen met azuriet gevonden. Het geeft de groenen van landschappen, gebladerte en kleding in de Tibetaanse en Chinese schilderkunst.
Cinnaber en vermiljoen
Een rood kwikerts, of de synthetische tegenhanger ervan. Het geeft het felle rood van gewaden en randen. Het is giftig om mee te werken: schilders gaan er voorzichtig mee om.
Operment en okers
Operment, een arseenmineraal, geeft een fel geel; okers, aardkleuren, geven geel en bruin. Ze worden gebruikt in stralenkransen, vlammen en huidtinten.
Goud
Goud wordt gebruikt als bladgoud, aangebracht op beelden (verguldsel), of gemalen tot verf voor de lijnen van thangka’s. Op Tibetaanse en Nepalese bronzen wordt het met kwik aangebracht (vuurvergulden).
Inkt en tekening
Vóór de kleur wordt de figuur getekend met houtskool en daarna met inkt, volgens rasters van verhoudingen. In China en Japan dient inkt alleen ook voor prenten en afschriften van soetra’s.
Katoen, zijde en papier
Thangka’s worden geschilderd op geprepareerd katoen, soms op zijde. Chinese en Japanse schilderingen gebruiken zijde of papier en worden daarna als hangrol opgezet.
Brons en gieten met verloren was
Veel beelden worden in brons gegoten met de verlorenwasmethode: een wasmodel wordt met klei bedekt, de gesmolten was wordt vervangen door metaal. De triade van de Yakushi-ji en Tibetaanse bronzen zijn zo gemaakt.
Hout
In Japan zijn de meeste beelden van hout: in de vroege Heian-periode uit één blok gesneden (ichiboku-zukuri), later uit meerdere blokken samengesteld (yosegi-zukuri). Men gebruikt cipres (hinoki), katsura of sandelhout.
Droge lak
Een techniek uit de Nara-periode: lagen hennepdoek gedrenkt in lak worden op een kern aangebracht en daarna verfijnd. Licht en precies maakt ze heel fijne gezichten mogelijk.
Klei en muurschilderingen
Beelden van klei en schilderingen op pleister: de grotten van Dunhuang staan er vol mee, en de twaalf generaals van de Shin-Yakushi-ji zijn van klei. Het zijn kwetsbare materialen, gevoelig voor vocht.
Steen
Steen wordt gebruikt voor beelden in de open lucht, vooral in Korea: de granieten Gatbawi op de berg Palgong is een voorbeeld. Ze worden uit de rots gehouwen of uit blokken opgebouwd.
Textiel en applicatie
Sommige thangka’s zijn niet geschilderd maar uit stukken zijde genaaid (applicatie) of geborduurd. Heel grote worden tijdens feesten uitgerold tegen een heuvelflank.
Stijlen vergeleken

Tibet en de Himalaya
Een diepblauw lichaam, vaak omringd door de acht Medicijnboeddha’s. De schilderkunst volgt strikte rasters van verhoudingen; scholen als Menri en Karma Gardri onderscheiden zich door hun kleuren en landschappen.
Tibetaanse thangka · 1201–1400 · Art Institute of Chicago

China, Tang-dynastie
In Dunhuang verschijnt de Medicijnboeddha in grote paradijsscènes, met paleizen, meren en orkesten. De vormen zijn vol, de kleuren mineraal, de gezichten kalm.
Chinese muurschildering · 618–649 · Mogao Cave 322, Dunhuang

China, Yuan en Ming
De muurschilderingen in tempels worden monumentaal, zoals in de Guangsheng-tempel (rond 1319, nu in het Met). De plooien golven, de kleuren worden warmer, de begeleiders zijn rijk gekleed.
Chinese muurschildering · ~1319 · The Metropolitan Museum of Art

Japan, Asuka en Nara
De eerste grote beelden zijn van verguld brons of droge lak, plechtig en frontaal, zoals in de Hōryū-ji en de Yakushi-ji. De handen zijn leeg: het medicijnpotje komt later.
Japans beeld · 607 · Hōryū-ji · Tōkyō Bijutsu Gakkō

Japan, Heian en later
Hout overheerst: eerst zware, indrukwekkende figuren, vanaf de 11e eeuw zachtere. De Yakushi houdt een potje vast, omringd door Zonnestraal, Maanstraal en de twaalf generaals.
Japans beeld · 900–1100 · Art Institute of Chicago · Daderot

Korea, Verenigd Silla
Beelden van verguld brons en steen uit de 8e–9e eeuw, slank of krachtig, vaak met een medicijnpotje. Gatbawi en de Baengnyulsa zijn bekende voorbeelden.
danielcraig (Standing Gilt-bronze Bhaisajyaguru Buddha of Baengnyulsa Temple(백률사 금동약사여래입상)) · CC BY-SA 2.0

Mongolië en Boerjatië
Vergulde bronzen en thangka’s in de Tibetaanse traditie, met lokale werkplaatsen. De school van Zanabazar (17e eeuw) staat bekend om de elegantie van haar bronzen.
Александр Сигачёв (Museum of the Middle Urals - Buddha Bhaishajyaguru) · CC0

Cambodja (Khmer-kunst)
Onder Jayavarman VII, aan het eind van de 12e eeuw, roepen de inscripties in de kapellen van de ziekenhuizen van Angkor Bhaiṣajyaguru aan. Khmer-bronzen uit die tijd worden aan hem toegeschreven, zoals dat van het Brooklyn Museum (rond de 12e eeuw). Je herkent er de stijl van Angkor in: een kalm gezicht, een lichte glimlach, eenvoudige en compacte vormen.
shooting_brooklyn · Brooklyn Museum (WLA brooklynmuseum Bhaisajyaguru Buddha of Healing) · CC BY-SA 2.5

Indonesië (Midden-Java)
Kleine beeldjes van tinrijk brons, gedateerd in de 8e–9e eeuw, komen uit Midden-Java, uit de tijd van de Borobudur. Enkele worden bewaard in het Smithsonian in Washington. Dat het om de Medicijnboeddha gaat, berust vooral op het voorwerp in de hand; musea presenteren die identificatie vaak met voorzichtigheid.
Daderot (Medicine buddha Bhaishajyaguru, Indonesia, central Java, 700s-800s AD, high tin bronze - Arthur M. Sackler Gallery - DSC05112) · Publiek domein

Tangoetenrijk (Khara-Khoto)
In Khara-Khoto, een stad van het Tangoetenrijk West-Xia, vond de Russische expeditie van Pjotr Kozlov in 1908–1909 schilderingen op katoen uit het eind van de 12e en de 13e eeuw. Ze zijn nu in de Hermitage en combineren de Tibetaanse stijl (compositie, kleuren) met Chinese details (gezichten, kleding).
Schilderkunst uit Centraal-Azië · 1201–1300 · State Hermitage Museum

Vietnam (moderne tijd)
In Vietnam heet hij Phật Dược Sư. Veel mahayana-pagodes wijden hem een altaar of een zaal, zoals de Dược Sư Phật Điện van de Bảo Thắng-pagode in Thủ Đức (foto uit 2021). De recente beelden zijn er vaak verguld en in felle kleuren beschilderd.
Phương Huy (Chùa Bảo Thắng ở Thủ Đức, tháng 12 năm 2021 (tượng Phật ở Dược Sư Phật Điện) (1)) · CC BY-SA 4.0

Moderne en populaire versies
De oude beelden leven ook voort in populaire vormen: posters, drukken, beeldjes van hars en zelfs een puzzel van 1000 stukjes (2021) met de muurschildering van de Medicijnboeddha uit grot 12 van Mogao. Deze voorwerpen zijn geen oude kunstwerken, maar ze laten zien hoe deze beelden vandaag rondgaan.
Zie ook: Vaiḍūrya (lapis lazuli) · Thangka · Nimbus en mandorla · Het monnikskleed · De lotustroon · Mudrā (handgebaren)
Bronnen (22)
- Wikipedia, Lapis lazuli
- Wikipedia, Azurite
- Wikipedia, Malachite
- Wikipedia, Vermilion
- Wikipedia, Orpiment
- Wikipedia, Gilding
- Wikipedia, Thangka
- Wikipedia, Lost-wax casting
- Wikipedia, Japanese Buddhist sculpture
- Wikipedia, Lacquerware
- Wikipedia, Mogao Caves
- Wikipedia, Gatbawi
- Wikipedia, Appliqué
- The Met, 65.29.2
- Wikipedia, Hōryū-ji
- Wikipedia, 경주 백률사 금동약사여래입상
- Wikipedia, Zanabazar
- Wikimedia Commons, Brooklyn Museum 71.166 (Khmer art)
- Wikimedia Commons, Arthur M. Sackler Gallery, Central Java, 700s–800s
- Wikimedia Commons, Hermitage, hall 363 (Khara-Khoto)
- Wikimedia Commons, Chùa Bảo Thắng, Thủ Đức (2021)
- Wikimedia Commons, 1000-piece puzzle, Mogao Cave 12 (2021)
Teksten van Lapis, gecontroleerd op 17 oktober 2026. Historische en culturele inhoud, geen medisch advies.