औषधि बुद्धका वस्तु: यी केका लागि हुन्?
मूर्ति, थाङ्का, माला, पात्र, दियो, धूप: एउटा परम्परामा प्रत्येक वस्तुको भूमिका, कुनै जादुई वाचा बिना।
सूचीका धेरै वस्तु एउटै संसारबाट आएका छन्: वेदीमा मूर्ति, हातमा माला, छविअगाडि दियो। परम्परा अनुसार प्रत्येक केका लागि हुन्?
मूर्ति र थाङ्का
यी आधार हुन्: यिनले बुद्धको उपस्थितिको सम्झना दिलाउँछन् र कल्पनामा सहयोग गर्छन्। तिब्बती परम्परामा मूर्तिमा प्रायः बेरिएका मन्त्र र पवित्र पदार्थ भरिन्छन्, त्यसपछि प्राण-प्रतिष्ठा गरिन्छ। मूर्ति रोज्ने र मूर्तिहरू हेर्नुहोस्।
माला
१०८ मणि (वा २१ वा २७) को माला, जप गन्नका लागि। लाजवर्दका मणिले बुद्धको रङको सम्झना दिलाउँछन्। अन्य प्रचलित सामग्री काठ, बोधिबीज वा स्फटिक हुन्। सूचीका मालाहरू सामग्री अनुसार क्रमबद्ध छन्।
जलको भेटी
स्वच्छ जलका सात पात्र, छविअगाडि पङ्क्तिबद्ध, शास्त्रीय तिब्बती भेटी हो। ती आतिथ्यका प्रतीक हुन् (पिउने जल, धुने जल, फूल, धूप, प्रकाश, अत्तर, भोजन)। जल हरेक बिहान फेरिन्छ।
दियो
प्रकाश सूत्रको केन्द्रमा छ। घिउका दियो (वा तेलका दियो) भेटीका रूपमा बालिन्छन्। ह्वेनसाङको पाठले एउटा विशेष अनुष्ठानका लागि उनन्चास दियोको कुरा गर्छ। आज अधिकांश साधक एउटा ज्योति वा मैनबत्तीले सन्तुष्ट हुन्छन्।
धूप
यसले हावा शुद्ध पार्छ र साधनाको समय चिह्नित गर्छ। जापानमा मन्दिरमा याकुशीअगाडि धूपबत्ती बालिन्छ।
घण्टा र वज्र
घण्टा (घण्टा) ले प्रज्ञाको र वज्रले उपायको सम्झना दिलाउँछन्: केही अनुष्ठानमा तिब्बती साधकका हातमा दुवै सँगै हुन्छन्। सरल साधनाका लागि यी आवश्यक छैनन्।
पताका, पुस्तक, सङ्गीत
प्रार्थना-पताकाले मन्त्र बोक्छन्, पुस्तकले सूत्र, सङ्गीतले पाठ। पुस्तकहरू र सङ्गीत हेर्नुहोस्।
यिनीसँग कस्तो व्यवहार गर्ने
परम्पराले यिनीसँग आदरपूर्वक व्यवहार गर्न चाहन्छ: बुद्धको छवि भुइँमा वा फोहोर ठाउँमा राखिँदैन, र त्यसलाई नाघिँदैन। वेदी स्थापना गर्ने हेर्नुहोस्।
स्रोत
तिब्बती, चिनियाँ र जापानी परम्पराका सामान्य प्रयोग; Raoul Birnbaum, The Healing Buddha (1979)। साधना एक सम्प्रदायदेखि अर्कोमा फरक पर्छन्।
लेख पढ्नुहोस्बाह्र प्रतिज्ञा र सात औषधि बुद्ध