Lapis

लेखहरू

भैषज्यगुरु सूत्र: एउटा यात्री ग्रन्थको कथा

भोजपत्रको एउटा पाण्डुलिपि, एक तीर्थयात्री भिक्षु, एक आगन्तुक अनुवादक: भारतको एउटा सूत्र पूर्वी एसियाका सबैभन्दा धेरै पढिने ग्रन्थमध्ये कसरी बन्यो।

चिनियाँ भित्तेचित्र
चिनियाँ भित्तेचित्र · ~1319 · The Metropolitan Museum of Art

ग्रन्थ वैशालीबाट सुरु हुन्छ, जो प्राचीन भारतको एउटा नगर हो। बुद्ध त्यहाँ भिक्षु, बोधिसत्व, राजा र हरेक लोकका प्राणीहरूको विशाल सभासँग बसेका छन्। बोधिसत्व मञ्जुश्री उठेर प्रार्थना गर्छन् कि उनले टाढा पूर्वका अर्को बुद्धका गुणबारे बताऊन्, जसको नाम भावी पुस्ताका प्राणीका लागि कठिनाइमा सहारा हुनेछ। बुद्ध सहमत हुन्छन्: यही भैषज्यगुरु सूत्र (भैषज्यगुरुवैडूर्यप्रभराज-सूत्र) को सुरुवात हो।

सूत्रले के भन्छ

ग्रन्थ छोटो छ र सरल योजनामा चल्छ। पहिले, टाढाको देशका बुद्ध र उनका बाह्र महान् प्रतिज्ञाको वर्णन। त्यसपछि उनको शुद्ध क्षेत्र, उनका बोधिसत्व र उनका लाभको वर्णन। अन्त्यमा व्यावहारिक सल्लाह: उनको सम्मान कसरी गर्ने, उनको नाम कसरी जप्ने, कुन भेटी तयार गर्ने। अन्त्यतिर "मुक्तिदाता" नामका एक बोधिसत्व (ह्वेनसाङको संस्करणमा जिउतुओ) आनन्दसँग "नौ अकाल मृत्यु" बारे सोध्छन् र ती कसरी टार्न सकिन्छ भनेर। वर्णित अनुष्ठान (दियो बाल्नु, पताका झुन्ड्याउनु, भेटी चढाउनु) करुणा र प्रज्ञा जगाउने तरिका, र दिवङ्गतको स्मृतिको सम्मानका रूपमा प्रस्तुत छन्।

गिलगितनजिक भेटिएको पाण्डुलिपि

सन् १९३१ मा काराकोरमको गिलगितनजिक स्थानीय मानिसले संयोगले भत्किएको स्तूपमा भोजपत्रका पाण्डुलिपिहरूको सङ्ग्रह भेटे। ती संस्कृतमा छन्, "गिलगित-बामियान" भनिने लिपिमा। तिनमा भैषज्यगुरु सूत्र पनि छ। यसलाई सन् १९३९ मा नलिनाक्ष दत्तले "गिलगित पाण्डुलिपि" शृङ्खलामा सम्पादन गरे, र यो सबैभन्दा पुरानो ज्ञात संस्कृत संस्करण हो। यो एउटा सुखद आश्चर्य हो: जुन ग्रन्थ अनुवादबाट मात्र चिनिन्थ्यो, त्यो भारतमा वा यसको सिमानामा यही रूपमा साँच्चै थियो।

चिनियाँ अनुवाद

चीनमा सूत्रको धेरै पटक अनुवाद भयो। श्रीमित्रलाई श्रेय दिइएको एउटा प्रारम्भिक संस्करण चौथो शताब्दीको हो। धर्मगुप्तले सन् ६१५ मा, सुई कालमा, अर्को दिए। सबैभन्दा प्रसिद्ध ह्वेनसाङको हो, सन् ६५० मा, ती भिक्षुको जसले ग्रन्थ ल्याउन मध्य एसिया र भारत पार गरे। यो चीन, कोरिया, जापान र भियतनामका अधिकांश पाठको आधार हो। सन् ७०७ मा यिजिङ, समुद्रमार्गबाट भारतबाट फर्केका अर्का यात्री भिक्षुले, एउटा लामो संस्करण दिए जसले एक होइन सात औषधि बुद्धको वर्णन गर्छ। यी अनुवाद चिनियाँ सङ्ग्रह (ताइशो ४४९ देखि ४५१) मा राखिएका छन्।

तिब्बतमा ग्रन्थ

ग्रन्थ तिब्बती कङ्ग्युरमा पनि सुरक्षित छ, जहाँ "एकल बुद्ध" संस्करण र "सात तथागत" संस्करण दुवै छन्। आठ औषधि बुद्ध, जसका छवि धेरै गुम्बालाई सजाउँछन्, यही परम्पराबाट आएका हुन्।

यो किन यति सफल भयो

जुन समाजमा रोग, गरिबी र युद्ध सबैका नजिक थिए, त्यहाँ प्रतिज्ञाहरूले सहयोग, भोजन, वस्त्र र न्यायको वाचा गर्ने बुद्धले सबैसँग कुरा गर्थे। जापानमा एक सम्राटकी पत्नीका लागि गरिएको प्रार्थनाले सन् ६८० मा याकुशी-जीलाई जन्म दियो। कथा याकुशी-जीबारेको लेख मा छ।

आज सूत्र पढ्दा

टीकासहित फ्रेन्च र अंग्रेजीमा अनुवाद उपलब्ध छन्। तपाईंले तिनलाई पुस्तकहरू खण्डमा पाउनुहुनेछ। सरसरी पढ्दा एक घण्टाभन्दा कम लाग्छ। सूत्र प्रार्थनाजस्तो पढिन्छ, चिकित्सा-ग्रन्थजस्तो होइन: आध्यात्मिक स्वास्थ्यबारेको लेख हेर्नुहोस्।

स्रोत

Nalinaksha Dutt, Gilgit Manuscripts, खण्ड I (श्रीनगर, १९३९); Raoul Birnbaum, The Healing Buddha (1979); ताइशो त्रिपिटक ४४९–४५१। सबैभन्दा पुराना अनुवादका मिति परम्पराले गरेको आरोपण हुन्।

पूरा सूची हेर्नुहोस्