Lapis

บทความ

มนตร์พระไภษัชยคุรุและความหมาย

ตัวบทมนตร์ การออกเสียงแบบทิเบต และความหมายทีละคำ

มณฑลทิเบต
มณฑลทิเบต · 1801–1900 · Rubin Museum of Art

มนตร์สั้นของพระไภษัชยคุรุเป็นหนึ่งในมนตร์ที่สวดกันมากที่สุดในพุทธศาสนาแบบทิเบต พระสูตรยังมีธารณีที่ยาวกว่านี้ด้วย

ตัวบท

สันสกฤต: tadyathā oṃ bhaiṣajye bhaiṣajye mahābhaiṣajye bhaiṣajyarāja samudgate svāhā

ตามการออกเสียงแบบทิเบต มักได้ยินว่า “ตายาถา โอม เบคันเซ เบคันเซ มหา เบคันเซ ราดซา สมุทคเต โซฮา”

ทีละคำ

  • tadyathā: “ดังนี้” บทขึ้นต้นของมนตร์
  • oṃ: พยางค์ศักดิ์สิทธิ์แห่งการเริ่มต้น
  • bhaiṣajye, bhaiṣajye: “โอ้ ยา โอ้ ยา”
  • mahābhaiṣajye: “โอ้ ยาอันยิ่งใหญ่”
  • bhaiṣajyarāja samudgate: “โอ้ ราชาแห่งยา ผู้ปรากฏขึ้นแล้ว” หรือ “ผู้สูงส่ง”
  • svāhā: คำลงท้าย “ขอให้สำเร็จเถิด”

ในการปฏิบัติ

ตามประเพณี ผู้ปฏิบัติสวดมนตร์พร้อมนับประคำ น้อมนึกถึงพระพุทธเจ้าสีน้ำเงิน และอุทิศกุศลเพื่อความผาสุกของสรรพสัตว์ ครูบาอาจารย์ย้ำว่านี่คือการปฏิบัติทางจิตวิญญาณ ไม่ใช่การรักษาโรค ฟังมนตร์ได้ในหมวดดนตรีและมนตร์ และเรียนการปฏิบัติกับครูได้ที่บริการและสถานที่

ดูแคตตาล็อกทั้งหมด