Budda Medycyny: historia i ikonografia
Skąd pochodzi niebieski Budda, jak go na pewno rozpoznać i dlaczego każdy kraj malował go po swojemu.

Wyobraź sobie Buddę, którego ciało jarzy się jak niebieski kamień przeniknięty światłem, siedzącego na lotosie, z misą w dłoni. Nie ma go w najstarszych tekstach buddyjskich: pojawia się później, w Wielkim Wozie (mahajana), jako postać zwrócona ku łagodzeniu cierpienia. Jego sanskryckie imię, Bhaiṣajyaguru, znaczy „mistrz leków”; pełne imię, Bhaiṣajyaguru-vaiḍūrya-prabhā-rāja, „król światła lapis lazuli, mistrz leków”.
Tekst odnaleziony w Himalajach
Jego tekst założycielski, Sutra Buddy Medycyny, nie przetrwała wyłącznie w przekładach. Sanskrycki rękopis na korze brzozowej, skopiowany około VI–VII wieku, został znaleziony w 1931 roku koło Gilgit, w dzisiejszym Pakistanie, wraz z innymi tekstami buddyjskimi; Nalinaksha Dutt opublikował go w 1939 roku. To najbardziej bezpośredni dowód, że kult już wędrował szlakami Azji Środkowej. Sutrę przetłumaczono następnie kilkakrotnie na chiński, zwłaszcza Xuanzang w 650 roku i Yijing w 707, a należy ona także do tradycji tybetańskiej. Szczegóły znajdziesz w artykule o sutrze.
Jak go rozpoznać
- Głęboko niebieskie ciało, które sutra porównuje do lapis lazuli (vaiḍūrya). Na niektórych wizerunkach, zwłaszcza w Chinach i Japonii, ciało jest złote.
- Pozycja medytacyjna, siedząca, ze skrzyżowanymi nogami, na lotosie.
- W lewej dłoni, spoczywającej na kolanach, miska żebracza lub naczynie na lekarstwa: miska z nektarem.
- W prawej dłoni, skierowanej w dół w geście dawania, często gałązka mirobalanu (arura), owocu azjatyckich farmakopei.
- Niebieskie włosy, wypukłość na szczycie głowy (uṣṇīṣa) i szata mnicha.
Jeden Budda, wiele twarzy
W Tybecie Sangye Menla jest malowany w intensywnym błękicie, otoczony siedmioma innymi Buddami Medycyny w kompozycjach „grupy ośmiu”. W Chinach Yaoshi Fo zajmuje miejsce w głównej sali świątyń, często w triadzie z Śakjamunim i Amitabhą. W Japonii Yakushi Nyorai często trzyma w lewej dłoni małe naczynie na lekarstwa; towarzyszą mu dwaj bodhisattwowie, Nikkō (światło słońca) i Gakkō (światło księżyca), a strzeże go dwunastu niebiańskich generałów. W Korei jest to Yaksa Yeorae; w Wietnamie Phật Dược Sư. Artykuł Podróż przez kraje śledzi tę wędrówkę krok po kroku.
Dalsza lektura
Posągi i thangki w katalogu dobrze pokazują te różnice. Sutra i jej komentarze są w dziale książki. Stare obrazy na tej stronie (thangka tybetańska, obraz z Khara-Khoto, chińskie malowidło z epoki Yuan, japoński zwój z epoki Kamakura) pochodzą z kolekcji muzealnych, ze wskazaniem źródeł w informacjach prawnych.
Przeczytaj artykułSutra Buddy Medycyny: opowieść o wędrującym tekście