นครวัด: กษัตริย์ผู้สร้างโรงพยาบาลหนึ่งร้อยสองแห่งภายใต้สายพระเนตรพระพุทธเจ้าหมอ
ปี 1186 ศิลาจารึกเล่าถึงเครือข่ายโรงพยาบาลหลวงทั่วจักรวรรดิเขมร ภายใต้การคุ้มครองของไภษัชยคุรุ

ในศตวรรษที่ 12 พระเจ้าชัยวรมันที่ 7 (ราว 1122–1218) ทรงทำให้ความกรุณาเป็นนโยบายของรัฐ ผลงานของพระองค์มีถนน ที่พักสำหรับนักเดินทาง และเหนือสิ่งอื่นใดคือเครือข่ายโรงพยาบาล ข้อความที่กล่าวถึงจารึกเป็นภาษาสันสกฤตบนศิลาจารึกใหญ่ของปราสาทตาพรหม ลงปี 1186
ศิลาจารึกกล่าวว่าอย่างไร
จารึกตาพรหม (K. 273) ระบุว่าพระมหากษัตริย์ทรงตั้งอโรคยศาลหนึ่งร้อยสองแห่ง แปลตรงตัวว่า "เรือนแห่งสุขภาพ" กระจายทั่วราชอาณาจักร จารึกลงรายละเอียดข้าวสาร เครื่องนุ่งห่ม เครื่องบูชา และวัตถุยาที่จัดสรรรายปี รวมทั้งบุคลากรประจำแต่ละแห่ง จารึกยังกล่าวถึงเทพผู้พิทักษ์ของแต่ละเรือน
พระพุทธเจ้าหมอผู้พิทักษ์
โรงพยาบาลทุกแห่งมีไภษัชยคุรุไวฑูรยประภา พระพุทธเจ้าหมอ เป็นเทพ ประทับพร้อมพระโพธิสัตว์สองพระองค์ คือสูรยไวโรจนะและจันทรไวโรจนะ ซึ่งสะท้อนพระโพธิสัตว์สุริยประภาและจันทรประภาในประเพณีจีนและญี่ปุ่น นี่เป็นหลักฐานเก่าแก่ที่สุดชิ้นหนึ่งของการนับถือพระพุทธเจ้าหมอโดยรัฐในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเป็นหนึ่งในไม่กี่หลักฐานจากข้อความที่ชัดเจนของพระตรีเอกานุภาพนี้
นอกเหนือจากนครวัด
ศิลาจารึกอื่นยืนยันว่าโครงการดำเนินนอกเมืองหลวง ศิลาจารึกสายฝง ซึ่งพบในลาวปัจจุบัน ใกล้เวียงจันทน์ (K. 368) ใช้ถ้อยคำเดียวกับจารึกตาพรหมและให้ฉบับสำหรับโรงพยาบาลของภูมิภาค
สิ่งที่พูดได้และพูดไม่ได้
- ทราบว่ากษัตริย์ทรงตั้งเครือข่ายโรงพยาบาล และมีการนับถือพระพุทธเจ้าหมอผูกพันอยู่
- ทราบน้อยกว่าว่าโรงพยาบาลเหล่านี้ดำเนินงานจริงอย่างไร ไม่มีทะเบียนผู้ป่วยหรือคำบรรยายทางการแพทย์ที่แม่นยำ
- ซากอาคารบางแห่งถูกระบุในภาคสนามแล้ว แต่ส่วนใหญ่สูญหายไป
ไปให้ไกลกว่านี้
เพื่อวางนครวัดในการเดินทางของความเชื่อ อ่าน จากอินเดียสู่เวียดนาม
ข้อที่ยังไม่แน่ชัด
จำนวนหนึ่งร้อยสองแห่งเป็นตัวเลขของศิลาจารึก ไม่ทราบว่าเปิดดำเนินการจริงกี่แห่ง
แหล่งอ้างอิง
จารึกตาพรหม K. 273 (แปลโดยจอร์จ เซเดส์, 1906); จารึกสายฝง K. 368; Wikipedia, "Arogayasala"; Angkor Database, "Bhaisajyaguru and Tantric Medicine in Jayavarman VII Hospitals"
อ่านบทความเกาหลี: ยักซายอแร พระพุทธเจ้าผู้รับใช้อาณาจักรชิลลา