Praktyka Buddy Medycyny w domu: prosty zarys
Od schronienia po dedykację: co robią praktykujący, z mala i dziesięcioma spokojnymi minutami, nie obiecując nic poza uwagą.
Nie ma jednego sposobu praktyki. Tradycje tybetańska, chińska i japońska mają własne obrzędy, a najlepiej zacząć z nauczycielem (zob. Usługi). Oto, z ciekawości, zwykła struktura krótkiej sesji.
1. Przygotowanie
Siedzi się z prostymi plecami. Wielu stawia wizerunek Buddy na wysokości oczu, szklankę czystej wody jako ofiarę i świecę. Artykuł o ołtarzu podaje pomysły na jego urządzenie.
2. Schronienie i intencja
Przypomina się, że zwraca się ku Buddzie, jego nauce i wspólnocie, i formułuje intencję praktyki dla dobra wszystkich istot. W tym ujęciu nie jest to praktyka tylko dla siebie.
3. Wizualizacja
Praktykujący wyobraża sobie nad głową lub przed sobą Bhaiṣajyaguru siedzącego na lotosie i tarczy księżyca. Jego ciało ma kolor błękitu lapis i promieniuje światłem. W lewej dłoni misa z nektarem, w prawej gałązka mirobalanu. Niebieskie światło wypełnia ciało i umysł praktykującego i rozszerza się na innych. To ćwiczenie koncentracji, a tradycja opisuje wizualizację jako sposób rozpoznawania cech Buddy w sobie.
4. Recytacja
Mantrę recytuje się, najczęściej z mala o 108 koralikach (lub 21, lub 27), licząc. Tekst mantry i jej znaczenie są w osobnym artykule. W Chinach, Japonii i Wietnamie recytuje się także imię Buddy lub fragmenty sutry.
5. Dedykacja
Sesję kończy dedykacja: ofiaruje się wszelkie uczynione dobro wszystkim istotom. To gest tradycyjny, obecny w niemal wszystkich obrzędach buddyjskich.
Obrzędy opisane w sutrze
W wersji Xuanzanga sutra wspomina o obrzędach zbiorowych: recytowaniu tekstu, zapalaniu lamp (tekst mówi o czterdziestu dziewięciu), zawieszaniu chorągwi w pięciu kolorach, ofiarowywaniu pożywienia wspólnocie, uwalnianiu uwięzionych zwierząt. Gesty te opisano jako okazje do praktykowania hojności. W duchu nauczycieli obrzęd nie jest umową: nie zastępuje ani opieki medycznej, ani porady specjalisty ochrony zdrowia.
Dla kogo?
Dla tych, których porusza wizerunek niebieskiego Buddy, z wiary, ze względu na sztukę lub zwykłą ciekawość. Jeśli jesteś chory, najpierw skonsultuj się z lekarzem; praktyka może towarzyszyć, niczego nie zastępuje. Muzykę i mantry nagrane przez mnichów i artystów znajdziesz w dziale o tej nazwie.
Źródła
Sutra Buddy Medycyny (Xuanzang, Taishō 450); zwyczaje tybetańskie opisane w powszechnych sadhanach; Raoul Birnbaum, The Healing Buddha (1979). Szczegóły różnią się w zależności od linii przekazu: postępuj według wskazówek swojego nauczyciela.
Przeczytaj artykułSymbole i legendy: misa, mirobalan, słońce, księżyc i dwunastu generałów