Lapis

Artykuły

Khara-Khoto: niebieski Budda z pustyni, przechowywany w Petersburgu

Opuszczone miasto Tangutów w piaskach Mongolii Wewnętrznej, rosyjski badacz w 1908 roku i obraz Buddy Medycyny, którego prawie nie dotykano.

Malarstwo Azji Środkowej
Malarstwo Azji Środkowej · 1201–1300 · State Hermitage Museum

Na Szlaku Jedwabnym, na skraju Gobi, stało ufortyfikowane miasto: Khara-Khoto, po mongolsku „Czarne Miasto”. Należało do cesarstwa Tangutów (Xixia), buddyjskiego królestwa z XI–XIII wieku, i było stopniowo opuszczane. W latach 1908–1909 rosyjski badacz Piotr Kozłow znalazł tam stupę pełną tekstów i obrazów. Znaczna część tego, co przywiózł, znajduje się dziś w Państwowym Muzeum Ermitażu w Petersburgu.

Obraz Buddy Medycyny

Ermitaż posiada kilka obrazów buddyjskich z Khara-Khoto datowanych na XII–XIII wiek. Jeden z nich przedstawia Buddę Medycyny, namalowanego na płótnie w stylu łączącym malarstwo chińskie i tradycję tybetańską, dwa światy, które spotkały się u Tangutów. Specjaliści opisują go jako rzadki średniowieczny obraz o inspiracji chińskiej w tradycji tybetańskiej; to jedna z trzech ikon z Khara-Khoto na ten temat. Na tej stronie użyto obrazu wolnego od praw autorskich.

Królestwo między dwoma światami

  • Tangutowie mówili językiem tybeto-birmańskim i mieli własne pismo.
  • Ich buddyzm czerpał z Tybetu, Chin i Azji Środkowej.
  • Ich królestwo zostało podbite przez Mongołów Czyngis-chana w 1227 roku, ale miasto Khara-Khoto opuszczono dopiero w XIV wieku.

Dlaczego jest cenny

Obraz ten jest rzadkim świadkiem kultu Buddy Medycyny na średniowiecznym Szlaku Jedwabnym, między starszymi malowidłami Dunhuang a późniejszymi wielkimi seriami tybetańskimi.

Trwająca restauracja

Ermitaż ogłosił zbiórkę na wsparcie restauracji tego obrazu, który nie został jeszcze odnowiony.

Niepewności

Dokładna data jest podawana jako przedział (XII–XIII wiek). Historycy dyskutują o udziale wpływów chińskich i tybetańskich.

Źródła

Państwowe Muzeum Ermitażu, projekt restauracji „Bhaisajyaguru” (inwentarz XX-2332 / XX-2333); artykuły naukowe o kolekcji z Khara-Khoto (Wang, „Seeking the Pure Land in Tangut Art”, Brill, 2022); Journal of Inner Asian Art and Archaeology, „Imagined Pure-Lands of Bhaisajyaguru by Chinese and Tanguts”.

Zobacz cały katalog