ໂບຮານຄະດີ ແລະ ປະຫວັດສິລະປະ: ຕຸນຫວາງ, ນາຣະ, ລັກສະນະຮູບ

ຄວາມຮູ້

• ຢືນຢັນແລ້ວ

  ໃນຖ້ຳໂມເກົາ ໝາຍເລກ 220 ທີ່ຕຸນຫວາງ ຝາທາງທິດເໜືອມີຮູບແຕ້ມໃຫຍ່ຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າແພດເຈັດອົງປະທັບຢືນ ພ້ອມພຣະໂພທິສັດ, ນາຍພົນ, ປະທີບ ແລະ ນັກຟ້ອນ. ຈາລຶກດ້ວຍໝຶກຂອງປີທີ 16 ແຫ່ງຣັດຊະການເຈິ້ນກວານ (642) ກຳນົດອາຍຸຂອງຮູບແຕ້ມ; ຖ້ຳນີ້ໄດ້ຮັບການອຸປະຖຳຈາກຕະກູນໄຈ.

  ແຫຼ່ງອ້າງອີງ 1 2 3

• ຢືນຢັນແລ້ວ

  ໃນຖ້ຳໂມເກົາ ໝາຍເລກ 17 («ຖ້ຳຫໍສະໝຸດ» ທີ່ຖືກປິດໄວ້) ອໍເຣວ ສະໄຕນ໌ ໄດ້ພົບຮູບແຕ້ມເທິງຜ້າໄໝຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າແພດ ທີ່ປະຈຸບັນຢູ່ພິພິທະພັນອັງກິດ ລວມທັງ «ແດນບໍລິສຸດຂອງໄພສັຊຍະຄຸຣຸ» ຂະໜາດໃຫຍ່ (1919,0101,0.32) ແລະ ຮູບພຣະພຸດທະເຈົ້າຖືບາດ (1919,0101,0.27, ທ້າຍສະຕະວັດທີ 9–ຕົ້ນສະຕະວັດທີ 10).

  ແຫຼ່ງອ້າງອີງ 4 5 6

• ຍັງຖົກຖຽງ

  ຮູບແດນບໍລິສຸດຂອງໄພສັຊຍະຄຸຣຸຂະໜາດໃຫຍ່ ມີຈາລຶກພາສາຈີນ ແລະ ທິເບດທີ່ກຳນົດວ່າປີ 836; ໂຄງການຕຸນຫວາງສາກົນ ບັນທຶກວ່າມັນອາດຖືກສ້າງຂຶ້ນພາຍຫຼັງ.

  ແຫຼ່ງອ້າງອີງ 6 4

• ຢືນຢັນແລ້ວ

  ຮູບແຕ້ມຝາໃຫຍ່ສອງຮູບຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າແພດ ມາຈາກວັດກວາງເຊິງ (ຮົງທົງ, ຊານຊີ): ຮູບໜຶ່ງຈາກຍຸກຫຍວນ (ປະມານປີ 1319) ສະແດງຢູ່ພິພິທະພັນເມໂທໂປລິຕັນ ນິວຢອກ; ອີກຮູບຈາກຍຸກໝິງ (ປະມານປີ 1476) ເປັນຂອງພິພິທະພັນເພນ ທີ່ຟີລາເດວເຟຍ ເຊິ່ງກຳລັງຖືກອະນຸລັກ ແລະ ບໍ່ໄດ້ສະແດງ.

  ແຫຼ່ງອ້າງອີງ 7 8 9

• ຢືນຢັນແລ້ວ

  ຈັກກະພັດເທັນມຸ ໄດ້ບົນບານວ່າຈະສ້າງວັດຢາກູຊິຈິໃນປີ 680 ເພື່ອໃຫ້ພະລາຊິນີຫາຍປ່ວຍ; ວັດຖືກຍ້າຍຈາກຟູຈິວາຣະ-ກຽວ ໄປນາຣະ (ເຮໂຈ-ກຽວ) ປະມານປີ 718. ມັນເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງ «ອະນຸສາວະລີປະຫວັດສາດແຫ່ງນາຣະບູຮານ» (ຢູເນສໂກ).

  ແຫຼ່ງອ້າງອີງ 10 11

• ຍັງຖົກຖຽງ

  ພຣະສາມອົງສຳລິດປິດທອງຂອງຫໍຄຳວັດຢາກູຊິຈິ ຖືກຫຼໍ່ທີ່ຟູຈິວາຣະ-ກຽວ ໃນທ້າຍສະຕະວັດທີ 7 ແລ້ວນຳມານາຣະ ຫຼື ຖືກຫຼໍ່ໃໝ່ທີ່ນາຣະຫຼັງປີ 718? ນີ້ແມ່ນການຖົກຖຽງໃຫຍ່ຂອງປະຫວັດສິລະປະຍີ່ປຸ່ນ; ຈານຸສ ກຳນົດວ່າ «ທ້າຍສະຕະວັດທີ 7 ຫຼື 718».

  ແຫຼ່ງອ້າງອີງ 12 13 10

• ຢືນຢັນແລ້ວ

  ຢູ່ຍີ່ປຸ່ນ ລັກສະນະພິເສດຂອງຢາກູຊິແມ່ນໝໍ້ຢາໃນພຣະຫັດຊ້າຍ; ມັນບໍ່ໄດ້ຖືກພັນລະນາໃນພຣະສູດ ແລະ ຮູບຍີ່ປຸ່ນຍຸກທຳອິດ ແຍກອອກຈາກຮູບພຣະສັກຍະມຸນີໄດ້ຍາກ.

  ແຫຼ່ງອ້າງອີງ 12

• ຢືນຢັນແລ້ວ

  ໃນສິລະປະທິເບດ ແລະ ຫິມາໄລ ພຣະອົງມັກມີສີຟ້າ, ປະທັບນັ່ງ, ຖືບາດໃນພຣະຫັດຊ້າຍ ແລະ ກິ່ງໝາກສະໜໍໃນພຣະຫັດຂວາ.

  ແຫຼ່ງອ້າງອີງ 14

ແຫຼ່ງອ້າງອີງ

1. Dunhuang Academy (敦煌研究院), 莫高窟第220窟. www.dha.ac.cn
2. University of Washington Dunhuang Project, “Mogao Cave 220 Overview”. www.dunhuang.ds.lib.uw.edu
3. UNESCO World Heritage Centre, “Mogao Caves”. whc.unesco.org
4. British Museum, 1919,0101,0.32, Paradise of Bhaiṣajyaguru, ink and colour on silk, Cave 17, Dunhuang. www.britishmuseum.org
5. British Museum, 1919,0101,0.27, painting of Bhaiṣajyaguru holding a bowl, late 9th–early 10th century. www.britishmuseum.org
6. International Dunhuang Programme (British Library), “Shaping the Stein collection’s Dunhuang corpus (2)”. idp.bl.uk
7. The Metropolitan Museum of Art, “Buddha of Medicine Bhaishajyaguru (Yaoshi fo)”, 65.29.2. www.metmuseum.org
8. Penn Museum, “Mural Painting”, C688. collections.penn.museum
9. Penn Museum, “Preserving Buddhist Murals”. www.penn.museum
10. Yakushi-ji (official site), “Yakushiji Digital Picture Scroll”. www.yakushiji.or.jp
11. UNESCO World Heritage Centre, “Historic Monuments of Ancient Nara”. whc.unesco.org
12. JAANUS (Japanese Architecture and Art Net Users System), entry “Yakushi”. www.aisf.or.jp
13. CiNii Research, “On the creation and transfer of the Yakushi Triad at Yakushiji”. cir.nii.ac.jp
14. Raoul Birnbaum, The Healing Buddha, Shambhala, 1979 (rev. 1989). (ປຶ້ມ)

ກວດສອບລິ້ງໃນວັນທີ 15 ຕຸລາ 2026.

ຫົວຂໍ້

• ພຣະສູດ ແລະ ສະບັບຕ່າງໆ: ປະຫວັດຂອງບົດ
• ມະນຸດວິທະຍາຂອງພິທີປິ່ນປົວ
• ພຣະພຸດທະເຈົ້າແພດ ແລະ ການແພດທິເບດ (ກຽວຊີ)
• ສົມມຸດຕິຖານ ແລະ ການຖົກຖຽງ: ກຣີກ ແລະ ອິນເດຍ