ພຣະສູດ ແລະ ສະບັບຕ່າງໆ: ປະຫວັດຂອງບົດ

ຄວາມຮູ້

• ຢືນຢັນແລ້ວ

  ໜັງສືສັນສະກິດທີ່ຂຽນເທິງເປືອກຕົ້ນເບີຊ ຂອງໄພສັຊຍະຄຸຣຸສູດ ຢູ່ໃນບັນດາໜັງສືກິລກິດ ທີ່ພົບແຕ່ປີ 1931 ເປັນຕົ້ນມາ ແລະ ກຳນົດອາຍຸຕາມຮູບແບບຕົວອັກສອນວ່າ ສະຕະວັດທີ 5–6. ຊຸດນີ້ຢູ່ໃນທະບຽນຄວາມຊົງຈຳຂອງໂລກ ຂອງອົງການຢູເນສໂກ ນັບແຕ່ປີ 2017.

  ແຫຼ່ງອ້າງອີງ 1 2

• ຢືນຢັນແລ້ວ

  ນະລິນາກສະ ດຸດ ໄດ້ຈັດພິມສະບັບທຳອິດໃນປີ 1939. ໃນປີ 1978 ເກຣກໍຣີ ໂຊເປັນ ໄດ້ຈັດພິມສະບັບວິຈານ («ສະບັບ ກ») ພ້ອມສະບັບທິເບດ ແລະ ການແປເປັນພາສາອັງກິດ. ສຳເນົາພາບຄົບຊຸດຂອງໜັງສືນິວເດລີ ໄດ້ອອກໃນປີ 2025.

  ແຫຼ່ງອ້າງອີງ 3 2 4

• ຢືນຢັນແລ້ວ

  ພຣະໄຕຣປິດົກຈີນຮັກສາການແປໄວ້ຫຼາຍສະບັບ: ຂອງທຳມະຄຸບຕະ (615, T449), ຂອງສວນຈັງ (650, T450) ທີ່ສວດຫຼາຍທີ່ສຸດ, ແລະ ຂອງອີຈິງ (707, T451) ທີ່ກ່າວເຖິງພຣະພຸດທະເຈົ້າແພດເຈັດອົງ.

  ແຫຼ່ງອ້າງອີງ 5 6 7 8

• ຍັງຖົກຖຽງ

  ສະບັບທີ່ເກົ່າກວ່າພົບໃນເຫຼັ້ມທີ 12 ຂອງຄຳພີອະພິເສກ (ກວານຕິງຈິງ, T1331) ທີ່ຕາມປະເພນີຖືວ່າເປັນຜົນງານຂອງຜູ້ແປ ສີມິດຕະ (ສະຕະວັດທີ 4). ນັກວິຊາການຫຼາຍທ່ານ ລວມທັງ ມິເຊວ ສະຕຣິກມານ ຖືວ່າມັນເປັນບົດປະພັນຂອງຈີນໃນສະຕະວັດທີ 5; ສະຖານະຂອງສະບັບນີ້ຍັງຖົກຖຽງກັນຢູ່.

  ແຫຼ່ງອ້າງອີງ 9 10

• ຢືນຢັນແລ້ວ

  ພຣະໄຕຣປິດົກທິເບດມີສອງພຣະສູດ: ອັນໜຶ່ງອຸທິດແດ່ພຣະພຸດທະເຈົ້າແພດອົງດຽວ, ອີກອັນແດ່ພຣະພຸດທະເຈົ້າເຈັດອົງ; ໂຊເປັນ ໄດ້ຈັດພິມທັງສອງສະບັບທິເບດ.

  ແຫຼ່ງອ້າງອີງ 2

• ຍັງຖົກຖຽງ

  ບໍ່ຮູ້ສະຖານທີ່ ແລະ ເວລາທີ່ແນ່ນອນຂອງການປະພັນພຣະສູດ. ວັດຈະນານຸກົມສິລະປະຍີ່ປຸ່ນ (ຈານຸສ) ບັນທຶກວ່າ ພຣະນາມຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າແພດປາກົດໃນບົດປະມານ 15 ບົດ ທີ່ແປເປັນພາສາຈີນແຕ່ສະຕະວັດທີ 3 ຫາ 5 ແລະ ການບູຊາພຣະອົງເບິ່ງຄືວ່າເປັນທີ່ນິຍົມເປັນພິເສດໃນອາຊີກາງ.

  ແຫຼ່ງອ້າງອີງ 8 2

• ຄວາມເຊື່ອ

  ຕາມພຣະສູດເອງ ພຣະສັກຍະມຸນີພຸດທະເຈົ້າ ໄດ້ສະແດງພຣະສູດນີ້ທີ່ເມືອງເວສາລີ ຕາມການອາລາທະນາຂອງພຣະໂພທິສັດມັນຈຸສີ ໂດຍພັນລະນາເຖິງ 12 ປະນິທານຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າແພດ ແລະ ແດນບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງທາງທິດຕາເວັນອອກ.

  ແຫຼ່ງອ້າງອີງ 6

ແຫຼ່ງອ້າງອີງ

1. UNESCO, Memory of the World Register: “Gilgit Manuscript” (inscribed 2017). www.unesco.org
2. Gregory Schopen, The Bhaiṣajyaguru-sūtra and the Buddhism of Gilgit, PhD thesis, Australian National University, 1978. openresearch-repository.anu.edu.au
3. Nalinaksha Dutt (ed.), Gilgit Manuscripts, vol. I, Srinagar / Calcutta, 1939. (ປຶ້ມ)
4. J.-U. Hartmann, G. Melzer, T. Fukita (eds.), Gilgit Manuscripts in the National Archives of India, Facsimile Edition, vol. II.6: The Bhaiṣajyagurusūtra, National Archives of India / IRIAB Soka University, 2025 (announcement, H-Net). networks.h-net.org
5. CBETA, Taishō T449, 佛說藥師如來本願經 (Dharmagupta, 615). cbetaonline.dila.edu.tw
6. CBETA, Taishō T450, 藥師琉璃光如來本願功德經 (Xuanzang, 650). cbetaonline.dila.edu.tw
7. CBETA, Taishō T451, 藥師琉璃光七佛本願功德經 (Yijing, 707). cbetaonline.dila.edu.tw
8. JAANUS (Japanese Architecture and Art Net Users System), entry “Yakushi”. www.aisf.or.jp
9. CBETA, Taishō T1331, 佛說灌頂經 (Consecration Scripture), fascicle 12. cbetaonline.dila.edu.tw
10. Michel Strickmann, Chinese Magical Medicine, Stanford University Press, 2002. (ປຶ້ມ)

ກວດສອບລິ້ງໃນວັນທີ 15 ຕຸລາ 2026.

ຫົວຂໍ້

• ໂບຮານຄະດີ ແລະ ປະຫວັດສິລະປະ: ຕຸນຫວາງ, ນາຣະ, ລັກສະນະຮູບ
• ມະນຸດວິທະຍາຂອງພິທີປິ່ນປົວ
• ພຣະພຸດທະເຈົ້າແພດ ແລະ ການແພດທິເບດ (ກຽວຊີ)
• ສົມມຸດຕິຖານ ແລະ ການຖົກຖຽງ: ກຣີກ ແລະ ອິນເດຍ