กิลกิต 1931: วันที่พบพระสูตรภาษาสันสกฤตอีกครั้ง

ปี 1931 ใกล้กิลกิต ทางเหนือของปากีสถานปัจจุบัน ต้นฉบับปรากฏโดยบังเอิญในเนินดินบริเวณเนาปุระ ซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นสถูป แผ่นเปลือกไม้เบิร์ชเขียนด้วยสันสกฤต บางแผ่นอยู่ในสภาพดี เจ้าหน้าที่เก็บรวบรวมไว้ ปี 1938 มีการขุด และไม่นานก็เข้าใจว่าเป็นห้องสมุดพุทธที่ถูกฝังไว้

ห้องสมุดบนภูเขา

กิลกิตในเวลานั้นอยู่บนเส้นทางระหว่างแคชเมียร์ เอเชียกลาง และทิเบต ต้นฉบับมีพระสูตรมหายาน ตำราวินัยสงฆ์ และคาถาปกป้อง โดยทั่วไปกำหนดอายุศตวรรษที่ 6–7 จากลายมือ ปัจจุบันเก็บไว้ในอินเดีย ที่หอจดหมายเหตุแห่งชาติ กรุงนิวเดลี

พระสูตรพระพุทธเจ้าหมอ

ในบรรดาตำราเหล่านี้มีไภษัชยคุรุสูตร (Bhaiṣajyaguru-sūtra) หลายฉบับ ในฉบับของนลินักษะ ดัตต์ (Gilgit Manuscripts พิมพ์ตั้งแต่ปี 1939) แยกต้นฉบับสามชุด ชุดหนึ่งมีเพียงสามแผ่น อีกสองชุดเกือบสมบูรณ์ ชุดหนึ่งใกล้เคียงฉบับทิเบต สำหรับผู้เชี่ยวชาญนี่เป็นหลักหมายสำคัญ ยืนยันว่าตัวบทหมุนเวียนเป็นสันสกฤตก่อนการแปลจีนครั้งใหญ่ของเสวียนจั้ง (650) และอี้จิ้ง (707) และเป็นฐานของการเปรียบเทียบฉบับต่าง ๆ

เหตุที่ยังกล่าวถึงกันอยู่

• เป็นหลักฐานทางวัตถุของการถ่ายทอดผ่านเส้นทางภูเขา
• ความแตกต่างระหว่างฉบับสันสกฤต ทิเบต และจีน ทำให้ติดตามวิวัฒนาการของตัวบทได้
• แผ่นต้นฉบับเปราะบางและการศึกษายังดำเนินต่อไป

อ่านต่อ

ประวัติของฉบับแปลอยู่ใน พระสูตรพระผู้เป็นนายแห่งการแพทย์ และรายการปณิธานอยู่ใน ปณิธานสิบสองประการโดยละเอียด

ข้อที่ยังไม่แน่ชัด

สถานการณ์ที่แน่ชัดของการค้นพบเล่ากันหลายแบบ อายุของต้นฉบับอิงการศึกษาลายมือ จึงเป็นเพียงโดยประมาณ

แหล่งอ้างอิง

Nalinaksha Dutt (บรรณาธิการ), Gilgit Manuscripts, เล่ม I, ศรีนคร, 1939; "On and around the Gilgit Manuscripts in the National Archives of India" (Totetsu, วารสารมหาวิทยาลัยไทโช); Wellcome Collection, รายการในบัญชี; Open Research Repository ANU, "The Bhaiṣajyaguru-Sūtra and the Buddhism of Gilgit"

อ่านบทความคารา-โคโตะ: พระพุทธเจ้าสีน้ำเงินแห่งทะเลทราย เก็บรักษาที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก

ดูแคตตาล็อกทั้งหมด