Mantera Buddha Perubatan: teks, makna dan penggunaan
Sebaris ayat daripada beberapa patah perkataan, dibaca selama lebih seribu tahun, dan apa maksud setiap perkataan.
Mantera pendek Buddha Perubatan ialah salah satu yang paling banyak dibaca dalam Buddhisme Tibet. Terdapat juga versi panjang (dharani) di hujung sutra: dalam terjemahan Xuanzang, Buddha sendiri menyebutnya di hadapan perhimpunan, sebagai perlindungan bagi mereka yang menyeru-Nya.
Teksnya
Dalam bahasa Sanskrit: tadyathā oṃ bhaiṣajye bhaiṣajye mahābhaiṣajye bhaiṣajyarāja samudgate svāhā.
Dalam sebutan Tibet, sering didengar: “Tayata om bekandze bekandze maha bekandze radza samudgate soha”. Di Jepun dan China, orang lebih kerap membaca nama Buddha, atau transkripsi dharani dalam aksara Cina.
Perkataan demi perkataan
- tadyathā: “maka demikianlah”, rumus yang memulakan mantera.
- oṃ: suku kata pembukaan yang suci.
- bhaiṣajye, bhaiṣajye: “ubat, ubat”.
- mahābhaiṣajye: “ubat yang agung”.
- bhaiṣajyarāja samudgate: “raja segala ubat, yang telah terbit” atau “yang telah bangkit”.
- svāhā: rumus penutup, “semoga demikian”.
Terjemahan tepat dipertikaikan: mantera pertama-tamanya ialah bunyi yang diwarisi, sebelum ia menjadi ayat. Guru membezakan makna harfiah daripada apa yang ingin dibangkitkan oleh amalan itu.
Ubat untuk minda
Dalam pembacaan Buddha, “ubat” mantera ialah pertama-tamanya ubat bagi tiga racun: keinginan, kemarahan, kejahilan. Penyakit tubuh ialah penderitaan yang diakui Buddha, tetapi merawatnya bukan apa yang dijanjikan oleh mantera. Lihat artikel tentang kesihatan rohani.
Dalam amalan
Dalam tradisi, mantera dibaca dengan mala, sambil membayangkan Buddha biru, dan bacaan itu diberikan untuk kebaikan semua makhluk. Guru mengingatkan bahawa ia amalan rohani dan bukan rawatan. Untuk mendengar mantera, lihat bahagian muzik dan mantera; untuk mempelajari amalan daripada seorang guru, lihat Perkhidmatan. Perjalanan sesuatu sesi dijelaskan dalam amalan harian.
Baca artikelMengamalkan Buddha Perubatan di rumah: gambaran ringkas yang mudah